บทที่ 27 ต้องทำแบบนี้ถึงจะได้เจอ

วางสายไม่นานเขาก็เดินออกมาจากรั้วบ้านพร้อมกับรอยยิ้ม

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะสบายดีใช่ไหม” เขาทักทายด้วยรอยยิ้มอบอุ่นอย่างเคย

“ค่ะ อารีบขยับเถอะ” หญิงสาวเร่งเพราะไม่อยากจะคุยกับเขาที่หน้าบ้าน เธอกลัวคนอื่นมาเห็นจะเข้าใจผิดเนื่องจากตอนนี้น้องชายก็ไม่อยู่ที่บ้านด้วย

“ทำไมจะต้องเร่งด้วยบ้านมันไม่หน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ