บทที่ 22 คุณเป็นของผมแล้วนะ

แสงแดดยามเช้าที่แสนอบอุ่นส่องผ่านผ้าม่านโปร่งบางเข้ามาภายในห้องนอนกว้าง พราวประภาค่อย ๆ ขยับตัวใต้ผ้าห่มซาตินเนื้อดี หญิงสาวรู้สึกถึงความอบอุ่นจากร่างกำยำที่นอนอยู่เคียงข้าง เธออยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของเขา และดูเหมือนตัวของเธอจะเล็กลงไปเลยที่ได้อยู่ในอ้อมกอดนี้

ความทรงจำเมื่อคืนไหลย้อนกลับเข้ามาในห...