บทที่ 5 มหาเศรษฐีเพลย์บอย

“ฉันคือภรรยาของคุณไงคะ” พราวประภาตอบพลางภวนาว่าอีกฝ่ายจะมาโวยวาย เธออยากช่วยเขาออกมาจากสองสาวนี่ อย่างน้อยเขาก็คือลูกค้าของบริษัทที่เธอกำลังจะเข้าไปบริหาร คงไม่ดีแน่หากจะยอมให้เขาถูกลากไปปู้ยี่ปู่ยำ

“ตกลงจะรอหมายศาลใช่ไหม ถึงไม่ยอมไปซะทีแบบนี้...อ้อ หรือจะไปออกรายการโหนกระแสดีล่ะ...”

“อะไรกัน ถึงกับต้องแฉกันในรายการเลยเหรอ พวกเราไม่รู้ซะหน่อยว่าเขามีเมียแล้ว”

“แต่ตอนนี้ก็รู้แล้วนี่ ไปซะสิ"

“ก็ได้” ว่าแล้วสองสาวก็จำใจถอยห่างและก้าวเท้าเดินแยกตัวออกจากบริเวณนั้นไปแต่โดยดี

“คุณศรัณย์ได้เวลากลับบ้านแล้วค่ะ เดินไหวหรือเปล่า”

“อื้ม ไหวสิ...”ชายหนุ่มว่าก่อนจะก้าวเดินออกจากร้านโดยมีหญิงสาวคอยประคอง วงแขนเรียวเกร็งตัวช่วยรองรับน้ำหนักและประคองเรือนร่างสูงใหญให้ค่อยๆ ก้าวเดินแกมลากนำทางออกจากความแออัดของคลับ มุ่งตรงไปยังรถยนต์ส่วนตัวที่จอดรออยู่บริเวณลานจอดรถด้านนอก

20 นาทีต่อมาก็มาถึงคอนโดมิเนียมของพราวประภา

หญิงสาวตัดสินใจพาชายหนุ่มมาที่นี่ เพราะไม่รู้จักบ้านพักของเขาแม้จะเคยเห็นรูปแล้วก็ตาม เธอย้ายมาอยู่ที่นี่ได้ 8 ปีแล้ว ส่วนคอนโดเดิมก็ขายไปแล้วเพื่อจะมาซื้อห้องที่กว้างกว่า มือเรียวสวยใช้คีการ์ดแตะไปที่หน้าจอที่ติดข้างประตู ก่อนจะกดรหัสผ่าน

“นี่ห้องคุณเหรอ...” ศรัณย์ที่เริ่มหายเมาแล้วเอ่ยถามเมื่อประตูถูกเปิดออก เจ้าหล่อนประครองเขามาตลอด อันที่จริงเขาก็พอจะเดินได้แล้วแต่เขาอยากให้เธอช่วยประคองมากกว่า ความใกล้ชิดมันทำให้รู้สึกอบอุ่น

“ใช่ ห้องฉันเอง คุณเปลี่ยนรองเท้าซะ...แล้วก็ตามเข้ามา”

“เอ๊ะ รู้สึกแปลกๆ...” ชายหนุ่มว่า มันเหมือนเดจาวู เขารู้สึกเหมือนเหตุการณ์พวกนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้ว แต่ก็อาจจะเป็นเพราะความเมานั่นแหละถึงทำให้คิดอะไรแบบนี้

“ห้องสวยดีนะ กว้างด้วย คุณอยู่กับใคร"

“อยู่คนเดียว....”

“อ๋อ ค่อยสบายใจหน่อย”

ชายหนุ่มสวมรองเท้าแตะสีเทาแล้วก้าวเข้าไปภายในบริเวณ มองสำรวจไปรอบๆ พื้นที่ภายในถูกออกแบบในสไตล์โมเดิร์นลักชูรี โทนสีเรียบหรูอย่างสีขาว ครีม และสีเทาอ่อน สอดรับกับเฟอร์นิเจอร์บิวต์อินลายไม้ธรรมชาติและหินอ่อนโทนสว่าง

แสงไฟซ่อนตามฝ้าเพดานช่วยสร้างบรรยากาศอบอุ่นผ่อนคลาย กระจกบานใหญ่เปิดรับทัศนียภาพของเมืองหลวงยามค่ำคืนได้อย่างเต็มสายตา ทุกองค์ประกอบถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ สะท้อนถึงรสนิยมอันประณีตและเน้นความสะอาดสบายตาของเจ้าของห้องได้เป็นอย่างดี

พราวประภาเดินนำศรันย์เข้ามาหยุดตรงหน้าห้องนอนทางรับแขก เสียงหวานเอ่ยบอกด้วยอาการประหม่าเล็กน้อยเพราะความหล่อเหลามีเสน่ห์ของอีกฝ่าย ไหนจะเรื่องเปิดเต้านมให้ดูนั่นก็ด้วย

“คุณเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำได้นะคะ พอสร่างเมาแล้วจะนอนค้างหรือกลับคืนนี้ก็ตามใจ”

“งั้นก็...”

ศรันย์ระบายยิ้มมุมปาก แล้วก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างลดลงเหลือเพียงลมหายใจ กลิ่นกายหอมกรุ่นของพราวประภาทำให้หัวใจของเพลย์บอยมหาเศรษฐีใจสั่นไหว

“ผมจำคุณได้แล้ว เราเคยเจอกันที่คลินิกศัลยกรรมความงาม...แล้วคุณก็เปิด”

“หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะอวดอะไรให้คุณดูทั้งนั้น อย่านึกถึงมันอีก”

“โอเค ผมจะไม่พูดถึงอีกก็ได้ ว่าแต่ตอนนี้เรามา...” มือแข็งแรงคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเรียวเล็กเอาไว้อย่างนุ่มนวล ก่อนจะรั้งร่างบางให้เดินตามเข้ามาในห้องนอนเล็ก ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของทั้งคู่ที่ก้าวเข้าไปข้างใน

“นี่คุณจะทำอะไรน่ะ...!” หญิงสาวตกใจกับการกระทำที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วแบบไม่ทันตั้งตัว

“ก็อาบน้ำไง...และคุณต้องช่วยผมอาบ เพราะถ้าคุณไม่พาผมมาที่นี่ สาวๆ สองคนนั้นก็คงรับหน้าที่นี้ไปแล้ว” ชายหนุ่มเอ่ยกลั้วหัวเราะในคอ นัยน์ตาคู่คมทอดมองใบหน้าเนียนใสด้วยความเอ็นดู ก่อนจะค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ดอย่างไม่รีบร้อน โดยสายตาจับจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

พราวประภามองร่างสูงใหญ่ที่กำลลังจะเปลือยเปล่าล่อนจ้อนด้วยสายตาเบิกกว้าง แม้จะเกิดมาสามสิบปีแล้วแต่เธอก็ไม่เคยได้ใกล้ชิดผู้ชายในระยะกระชั้นชิดเช่นนี้มาก่อน แม้จะเคยมีแฟนแต่ก็เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีเรื่องบนเตียงมาเกี่ยวข้อง

นี่แหละที่ทำให้แฟนหนุ่มที่คบมาสามปีทิ้งเธอไปหานังเพื่อนทรยศคนนั้น !!

เมื่อเสื้อเชิ้ตถูกถอดผละออกจากเรือนร่าง ก็เผยให้เห็นแผ่นอกกว้างรับกับช่วงไหล่หนาแข็งแรงอย่างลงตัว ผิวพรรณเนียนสะอาดตาปรากฏกล้ามเนื้อหน้าท้องเรียงตัวเป็นลอนชัดเจน สะท้อนถึงการดูแลรูปร่างและออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ

ลำตัวท่อนบนที่ไร้สิ่งปกปิดสะท้อนแสงไฟสีวอร์มไลต์สว่างจ้าภายในห้องน้ำได้อย่างชัดเจน รูปร่างสมส่วนและสัดส่วนที่ลงตัวทำให้ชายหนุ่มดูโดดเด่น บุคลิกโครงสร้างร่างกายสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ จนคนมองลืมหายใจไปชั่วขณะ

“มาช่วยผมอาบน้ำหน่อยสิครับ”

ศรันย์มองอีกฝ่ายด้วยนัยน์ตาแพรวพราวไปด้วยความเอ็นดู ผู้หญิงคนนี้สวยมากแต่จะดูอายุมากกว่าเขาหลายปีแต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เขาชอบหน้าตาสวยแบบมั่นใจ ชอบสรีระน่าฟัด ชอบเต้านมอวบๆ ที่อยากซุกไซร้ใบหน้าลงไปคลุกเคล้า

“นี่คุณจะบ้าหรือไง เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ ทำไมฉันต้องอาบน้ำให้คุณด้วย” หญิงสาวว่าด้วยอาการใบหน้าแดงก่ำ ก่อนจะหมุนตัวออกไปจากห้องน้ำ แต่ถูกอีกฝ่ายถึงเข้าสู่อ้อมแขนแข็งแรง

บทก่อนหน้า
บทถัดไป