บทที่ 1 ตอนที่ 1 คืนเดิมพัน

ตอนที่ 1 คืนเดิมพัน

#คลับหรู

เสียงบีตดนตรีหนักแน่นทรงพลังดังก้องสะท้อนไปทั่วทุกตารางนิ้วของคลับหรูใจกลางเมือง แสงไฟนีออนสลับเฉดสีม่วงเข้มและแดงสดกวาดผ่านบรรยากาศที่คึกคัก ปะทะเข้ากับกลุ่มนักศึกษาที่กำลังปลดปล่อยความเครียดหลังผ่านพ้นช่วงสอบปลายภาค

ขวัญยกแก้วเครื่องดื่มในมือขึ้นชนกับกลุ่มเพื่อนจนเกิดเสียง ก่อนที่จะหัวเราะร่าจนตาหยีเป็นสระอิ รอยยิ้มสดใสตามสไตล์สาวเหนือเต็มไปด้วยความมั่นใจ

“ฟังทางนี้จ้าทุกคน!~ คืนนี้ใครควงผู้ชายกลับห้องได้... กินฟรีทั้งโต๊ะ แถมเงินหมื่นไปเลย!”

‘บิวตี้’ ตัวแม่สายเปรี้ยวประจำกลุ่มตบปังลงบนโต๊ะ พลางฟาดปีกธนบัตรสีเทาฉบับละพันรวมสิบใบลงกลางโต๊ะอย่างท้าทาย

‘มะนาว’ สายเผือกประจำก๊วนถึงกับส่งเสียงกรี๊ดลั่นด้วยความตื่นเต้น ในขณะที่ ‘ฝน’ สาวเรียบร้อยคนเดียวในกลุ่มรีบส่ายหน้าด้วยความกังวล

“ยัยบิวตี้ แกอย่าไปท้าขวัญมันสิ! เดี๋ยวมันก็บ้าพลังเอาจริงขึ้นมาหรอก” ฝนพยายามเอ่ยห้าม

“เอ้า! เปิ้นบ่ได้กลัวไผอยู่แล้วเน้อ” ขวัญตอบกลับทันทีด้วยสำเนียงเหนือหวานหูที่เริ่มหลุดออกมาเพราะความเมาได้ที่ เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้ขาเรียวยาวจะแอบเซไปนิดหน่อยจนเพื่อนต้องคอยพยุง “ป้อจายในคลับนี้ ลองหื้อเปิ้นจี้คนใด ขวัญกะเลือกได้หมดแต๊ๆ แหละ!”

“พูดแล้วห้ามคืนคำนะยัยขวัญ!” บิวตี้ยื่นมือออกไปรอรับคำท้า

ขวัญยิ้มยั่วแล้วยื่นมือไปตบมือตอบรับสัญญาใจทันที จากนั้นจึงกวาดสายตากลมโตฉ่ำปรือมองไปรอบๆ คลับ สายตาผ่านผู้ชายหลากหลายรูปแบบ แต่กลับไม่มีใครสะดุดตาเธอได้เลย

จนกระทั่งสายตาไปหยุดลงที่ชั้นสองตรงโซนvip ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิทยืนเด่นสง่าอยู่ตรงนั้น โครงหน้าคมคายราวกับรูปสลัก นัยน์ตาคมเข้มนิ่งเย็นชาจนดูน่ากลัว และบรรยากาศกดดันรอบตัวเขาก็ทำให้ลูกน้องตัวโตในชุดสูทที่ล้อมรอบอยู่ต้องยืนก้มหน้า

“คนนั้นหั้นล่ะ... โฮสต์ตัวท็อปของร้านแน่ๆ หน้าหล่อปะล้ำปะเหลือทรงดีขนาดนี้!” ขวัญใช้นิ้วชี้ไปที่ชายหนุ่มคนนั้นอย่างมั่นใจ

ฝนหรี่ตามองตามแล้วหน้าซีดลงทันที

“ขวัญ... นั่นมันดูไม่เหมือนโฮสต์เลยนะแก ดูเหมือน... เจ้าของบ่อนหรือพวกมาเฟียมากกว่าไหม”

ทว่าคนเมาที่กำลังโดนฤทธิ์แอลกอฮอล์และเงินหมื่นเข้าตาหาได้ฟัง ขวัญยักไหล่อย่างไม่แยแส ก่อนจะก้าวเดินขึ้นไปยังโซนvipอย่างบ้าบิ่น

เธอเดินพาเรือนร่างก้าวผ่านกลุ่มการ์ดร่างยักษ์ที่กำลังอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง แล้วเขย่งเท้าขึ้นไปล็อกคอ ‘ราเชนทร์’ เจ้าของคลับและมาเฟียหนุ่มทรงอิทธิพลจากทางด้านข้างอย่างถือวิสาสะทันที

“ปี้จ๋า... หล่อขนาดนี้ ไปห้องตวยกันก่อ?” ขวัญส่งยิ้มหวานเชื่อม เอียงคอถามด้วยน้ำเสียงก๋ากั่นสุดฤทธิ์

ราเชนทร์หยุดชะงักไปทันที สายตาเย็นชาค่อยๆ ก้มลงมองแขนเรียวเล็กที่พาดอยู่บนคอของตัวเองด้วยความประหลาดใจ ปกติแล้วแค่มองตา คนทั่วไปก็กลัวจนหัวหด แต่ยัยเด็กใจกล้าคนนี้กลับกล้าเข้ามาถึงตัวเขา แถมกลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายดอกไม้บวกกับกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ลอยมาจากตัวเธอ ก็ทำให้หัวใจที่เคยนิ่งสงบของเขากระตุกอย่างรุนแรง

ลูกน้องคนสนิทสองคนพุ่งเข้ามาหาผู้เป็นเจ้านายทันที พร้อมจะลากตัวหญิงสาวออกไป

“เฮียครับ!”

ทว่าราเชนทร์กลับยกมือข้างหนึ่งขึ้นเป็นสัญญาณห้ามลูกน้องเอาไว้ เขานิ่งฟังเสียงออดอ้อนภาษาเหนือของเธอด้วยสายตาที่อ่านได้ยาก

“เธอรู้ไหมว่ากำลังจับใครอยู่?” น้ำเสียงทุ้มต่ำและดุดันเอ่ยถาม นัยน์ตาคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่ปรือเมาของหญิงสาว

“ฮู้ก่ะ! กะโฮสต์ตั๋วท็อปสุดหล่อลู่... ป่ะ! ไปกับหนู คืนนี้หนูเลี้ยงเอง” ขวัญไม่พูดเปล่า แต่กลับเอื้อมมือไปจับมือหนาของมาเฟียหนุ่ม แล้วออกแรงฉุดลากเขาให้เดินตามเธอลงมาจากโซนvipอย่างไม่เกรงกลัว

แต่แทนที่ราเชนทร์จะสะบัดหนีหรือสั่งให้ลูกน้องยิงเธอทิ้ง มาเฟียสายซึนร่างใหญ่กลับยอมก้าวขาเดินตามแรงฉุดของหญิงสาวร่างเล็กไปอย่างง่ายดาย สร้างความตกตะลึงให้แก่ลูกน้องนับสิบชีวิตที่มองตามตาค้าง ‘สิงหา’ หนึ่งในก๊วนเพื่อนมาเฟียที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ไกลๆ ถึงกับหลุดขำก๊ากออกมา ส่วน ‘มังกร’ ทำเพียงแค่ยกแก้วเหล้าขึ้นจิบพลางรอดูความบันเทิง

ขวัญลากมาเฟียหนุ่มผ่านก๊วนเพื่อนสาวที่นั่งปากอ้าค้าง บิวตี้ถึงกับตาโตเท่าไข่ห่านเมื่อเห็นเพื่อนสาวลากตัวผู้ชายลุคโหดระดับพรีเมียมออกมาได้จริงๆ ขวัญกวักมือเรียกเพื่อนๆ พลางยักคิ้วยั่วๆ หนึ่งที ก่อนจะพาราเชนทร์เดินออกไปหน้าคลับแล้วโบกรถแท็กซี่กลับคอนโดทันที

ภายในรถแท็กซี่ที่เงียบสงบ ขวัญที่พิงหัวอยู่กับกระจกรถเริ่มนั่งไม่ติด เธอหันกลับมามองชายหนุ่มร่างสูงที่นั่งตัวตรงหน้านิ่งอยู่ข้างๆ แม้เขาจะนั่งนิ่งเงียบ ไม่พูดไม่จา และส่งรังสีความกดดันออกมาตลอดเวลา แต่ขวัญในคราบคนเมากลับมองว่าเขาเป็นแค่ผู้ชายสายซึนที่กำลังเขินอายมากกว่า

“พี่ชาย... ทำไมหน้าโหดจังเลย?” ขวัญขยับเข้าไปใกล้ ยื่นหน้าเข้าไปจนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นหอมหวานของเธอเตะเข้าจมูกราเชนทร์อีกครั้ง “ยิ้มหน่อยสิ... ทำหน้าเหมือนหมาดุไปได้”

ราเชนทร์ขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาฉายแววดุจัด

“เธอว่าใครเหมือนหมา?”

“ฮ่าๆ ก็พี่ไง... แต่บ่เป็นไร ถึงดุ ขวัญก็ชอบ!”

ยัยตัวแสบหัวเราะร่า ก่อนจะฉวยโอกาสในตอนที่เขาตั้งตัวไม่ทัน ยื่นหน้าเข้าไปกดจูบลงบนริมฝีปากหนาของมาเฟียหนุ่มดัง ‘ฟอด’ ใหญ่กลางรถแท็กซี่

สัมผัสเนียนนุ่มและอุ่นร้อนที่ริมฝีปากทำเอามาเฟียหนุ่มผู้ไม่เคยยอมให้ใครเข้าใกล้ถึงกับแข็งค้างไปชั่วขณะ หัวใจในอกกระตุกเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ราเชนทร์มองใบหน้าหวานที่กำลังยิ้มหวานใส่เขาด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งอึ้ง ทึ่ง และกรุ่นโกรธผสมความสนใจอย่างประหลาด ยัยเด็กคนนี้กล้าดียังไงมาจูบเขา แถมยังลากเขาขึ้นรถแท็กซี่มาแบบนี้อีก