บทที่ 4 ตอนที่ 4 ทวงหนี้

ตอนที่ 4 ทวงหนี้

ขวัญไม่รอช้า สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดสั่งการทันที เธอคว้ากระเป๋าขึ้นสะพาย แล้วหมุนตัวเตรียมจะสับเกียร์หมาวิ่งหนีไปทางหลังตึกคณะ

“ถ้าก้าวขาออกไปอีกนิดเดียว... ฉันจะสั่งปิดคณะนี้ซะ” น้ำเสียงทุ้มต่ำ ดุดัน และทรงพลังดังก้องมาจากทางด้านหลัง หยุดฝีเท้าของขวัญไว้ได้อย่างทันที

หญิงสาวค่อยๆ หันกลับมามองช้าๆ ร่างสูงของราเชนทร์เดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงและรังสีความกดดันมหาศาลลอยปะทะหน้าเธอจนแทบหายใจไม่ออก

“คะ... คุณมาทำอะไรที่นี่คะ?” ขวัญพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติและส่งยิ้มแห้งๆ ให้เขา

“มาเอาค่ารถเพิ่ม” ราเชนทร์เอ่ยตอบเสียงเรียบ นัยน์ตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของเธอ “ห้าร้อยบาทที่วางไว้เมื่อเช้า... มันไม่พอค่าเสียเวลาของฉัน”

“เอ่อ... งั้นหนูให้อีกพันนึงเลยเอ้า! ถือว่าจบๆ กันไปนะคะ” ขวัญรีบควักแบงก์พันออกจากกระเป๋ายื่นให้เขาด้วยมือที่สั่นเทา

ราเชนทร์มองธนบัตรในมือเธอ ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชิดแก้มเนียนของเธอ ร่างเล็กสะดุ้งตัวโยน หัวใจเต้นแรงด้วยความตกใจ

“เงินแค่นี้ซื้อเวลาของฉันไม่ได้หรอกนะยัยตัวแสบ” ชายหนุ่มกระซิบเสียงต่ำข้างหูเธอ “เมื่อคืนเธอเมา ลากฉันขึ้นห้อง จูบฉัน แล้วยังทำแจกันโบราณราคาแพงในโซนVIP คลับของฉันแตกอีกต่างหาก”

“หา?! แจกันอะไร หนูไม่ได้...” ขวัญอ้าปากค้าง เตรียมจะเอ่ยปฏิเสธ

“ราคาห้าแสนบาท” ราเชนทร์เอ่ยขัดขึ้นทันควันด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “ถ้าไม่มีจ่าย... ก็ต้องทำงานใช้หนี้”

“ห้าแสน?! แจกันทำด้วยทองคำหรือไงคะ!” ขวัญโวยวาย ลืมความกลัวไปชั่วขณะ

“จะจ่ายสดตอนนี้เลยไหมล่ะ?” มาเฟียหนุ่มเลิกคิ้วถามเชิงท้าทาย

ขวัญกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เงินในบัญชีเธอยังมีไม่ถึงห้าหมื่นด้วยซ้ำ จะเอาปัญญาที่ไหนไปหาเงินห้าแสนมาจ่ายเขาได้ เพื่อนๆ ทั้งสามคนต่างยืนกอดกันกลมด้วยความหวาดกลัว

“จะ... จ่ายด้วยการทำงานก็ได้ค่ะ” ขวัญตอบเสียงอ่อย ยอมจำนนต่อโชคชะตา “แล้วจะให้หนูทำงานอะไร?”

มุมปากของราเชนทร์ยกยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้ ชายหนุ่มยื่นมือไปจับข้อมือเล็กของเธอไว้แน่นก่อนจะออกแรงดึงเบาๆ ให้เธอเดินตามเขาไปที่รถหรู

“มาเป็นเด็กฝึกงานในคลับของฉัน... คอยดูแลฉันคนเดียว จนกว่าจะใช้หนี้หมด”

“เด็กฝึกงานดูแลคุณเนี่ยนะ!” ขวัญพยายามสะบัดมือออก แต่แรงอันน้อยนิดไม่อาจสู้พันธนาการจากมือหนาได้เลย

“ใช่... และเริ่มต้นงานตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ขึ้นรถ!” ราเชนทร์ออกสั่งเสียงเข้ม ก่อนจะดันร่างบางของยัยตัวแสบเข้าไปภายในรถหรูราคาแพง แล้วก้าวตามขึ้นไปติดๆ ประตูรถปิดลงดังปังพร้อมกับขบวนรถหรูที่เคลื่อนตัวออกไปจากมหาวิทยาลัยอย่างรวดเร็ว

ทิ้งให้ก๊วนเพื่อนสาวทั้งสามคนยืนอ้าปากค้าง มองตามรถหรูไปด้วยความตกตะลึง

ภายในรถตู้สุดหรูที่กระจกติดฟิล์มดำสนิท บรรยากาศเงียบสนิทจนได้ยินเสียงแอร์ที่กำลังทำงานอยู่ หญิงสาวนั่งเกร็งอยู่บนเบาะหนังหนานุ่ม นัยน์ตากลมโตแอบมองชายหนุ่มร่างสูงข้างกายที่กำลังนั่งไขว่ห้างกดโทรศัพท์มือถือด้วยท่าทีสบายอารมณ์

“เอ่อ... คุณคะ” ขวัญตัดสินใจส่งเสียงอ้อมแอ้ม ยอมทำใจดีสู้เสือ “คือว่า... หนูยังมีเรียนบ่ายนี้นะคะ แล้วหนูก็ใส่ชุดนักศึกษาอยู่ จะให้ไปทำงานฝึกงานที่คลับตอนนี้เลยมันจะดีเหรอคะ?”

ราเชนทร์ปัดหน้าจอมือถือพลางเงยหน้าขึ้นมองยัยตัวแสบข้างกาย นัยน์ตาคู่คมไล่มองใบหน้าหวานที่พยายามทำตาออดอ้อนใส่เขา

“เรียนบ่ายนี้ฉันให้คนไปลาอาจารย์ให้เธอแล้ว ส่วนเรื่องงาน... หน้าที่แรกของเด็กฝึกงานอย่างเธอ คือไปนั่งเฝ้าฉันทำงานที่โกดัง” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียบๆ ก่อนจะเลื่อนสายตามองมือเล็กที่กอดกระเป๋าไว้แน่น “แล้วก็... เรียกฉันว่าเฮียเชนทร์”

“ฮะ... เฮียเชนทร์เหรอคะ?” ขวัญทำหน้าเลิ่กลั่ก

“ใช่... ถ้าหลุดเรียกอย่างอื่นอีก จะคิดดอกเบี้ยแจกันเพิ่มวันละหมื่น”

“งั้นเรียกเฮียเชนทร์ก็ได้ค่ะ เรียกเดี๋ยวนี้เลย!” ขวัญรีบเอ่ยรับคำอย่างรวดเร็ว ความคิดที่จะง้างปากเถียงหายวับไปในอากาศทันทีเมื่อมีเรื่องเงินทองเข้ามาเกี่ยวพัน

#โกดัง

รถหรูแล่นเข้ามาจอดภายในอาคารโกดังเก็บสินค้าขนาดใหญ่ย่านชานเมือง การ์ดนับสิบชีวิตในชุดสูทสีดำยืนตั้งแถวรอรับอย่างเป็นระเบียบ ชายหนุ่มก้าวลงจากรถพร้อมกับจับมือขวัญให้ก้าวตามลงมาด้วย

ยัยตัวแสบกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตาตื่นใจ กลิ่นลังไม้และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นำเข้าลอยมาเตะจมูก สมกับเป็นโกดังเหล้าของมาเฟียที่ทรงอิทธิพลจริงๆ

“ไอ้เชนทร์ ทางฝั่งนู้นส่งคนมาคุยเรื่องล็อตสินค้าใหม่แล้ว” ‘สิงหา’ เพื่อนสนิทที่เดินมารอรับเอ่ยขึ้น พลางส่งสายตามองมาทางขวัญที่ยืนทำหน้ามึนอยู่ข้างๆ

ราเชนทร์พยักหน้ารับ ก่อนจะหันมามองเด็กฝึกงานหน้าใหม่

“เดินตามฉันมา ห้ามห่างเกินสามก้าว เข้าใจไหม”

“ค่ะ” ขวัญรับคำ พลางก้าวเดินตามหลังเขาไปติดๆ

ภายในห้องทำงานบนชั้นสองของโกดังที่มองเห็นวิวชั้นล่างได้อย่างชัดเจน ‘มังกร’ ชายหนุ่มลุคสุขุมเยือกเย็นซึ่งเป็นสมองของกลุ่มกำลังนั่งอ่านเอกสารสัญญาอยู่ข้างๆ ‘คิริน’ คาสโนวาหน้าหวานสายเปย์ประจำก๊วน

ทั้งคู่หันมามองประตูห้องที่เปิดออกพร้อมกัน และเมื่อเห็นราเชนทร์เดินนำเข้ามาโดยมีนักศึกษาสาวหน้าตาจิ้มลิ้มเดินตามหลัง คิรินก็หลุดยิ้มแพรวพราวออกมาทันที

“ว้าว... พาใครมาด้วยเนี่ย น่ารักเชียว” คิรินเอ่ยทักน้ำเสียงหยอกเย้า พลางส่งยิ้มให้ขวัญ “สวัสดีครับ ชื่ออะไรเหรอ?”

“ชื่อขวัญค่ะ” ขวัญยิ้มตอบอย่างเป็นมิตรตามประสาสาวสายลุย ที่เข้ากับคนง่าย