บทที่ 20 เพลิงเสน่หา/20

“พี่เอก้า จ๋าถึงอีกแล้ว อร๊ายยย...” จามรีหลับตา ผวากอดร่างหนาไว้แน่น ขณะพบความสุขสมอีกครั้ง

“ยอดมาก เธอมันยอดที่สุดเลยจ๋า”

เอก้าขยับสะโพกเข้าหาจนสุดตัว ก่อนจะเกร็งกระตุกแล้วปลดปล่อยสายธารสวาทออกมาจนหมดทุกหยาดหยด แล้วซวนซบสิ้นเรี่ยวแรงหอบหายใจเสียงดัง พอๆกับคนใต้ร่างทีเหนื่อยจนเผลอหลับไป

สองเดือนแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ