บทที่ 22 เพื่อนครับ

ในเช้าวันต่อมาขณะที่ไอรดานอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงกว้างเสียงกระซิบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นข้างใบหู

“อัยย์ครับ อัยย์....” ปิญชาเรียกเธอเบาๆ เพราะกลัวว่าหญิงสาวจะตกใจ แต่เขาก็มีความจำเป็นที่จะต้องปลุกให้เธอตื่นในเวลานี้

“อื้อ.....คุณชาน์ เช้าแล้วเหรอคะ” ไอรดาปรือตามองในขณะที่ตัวเองยังซุกอยู่ใต้ผ้าห่ม

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ