บทที่ 4 งานแต่งที่แสนอบอุ่น 2
งานฉลองตอนเย็นไอรดาสวมชุดแต่งงานเกาะอกสีขาว กระโปรงยาวถึงพื้น ผมเกล้าเป็นมวยตํ่า ส่วนเจ้าบ่าวนั้นอยู่ในสูทสีขาว ทั้งสองคนยืนต้อนรับแขกอยู่หน้างานด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข แขกที่มางานต่างชื่นชมบ่าวสาวว่าสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก
เมื่อถึงเวลาที่กำหนดทั้งสองก็ขึ้นไปกล่าวขอบคุณแขกบนเวที จากนั้นก็ตัดเค้กและโยนช่อดอกไม้เมื่อเสร็จพิธีก็ถึงเวลาเข้าหอ ญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายก็ร่วมอวยพร
“ลุงฝากน้องด้วยนะคุณติ หนักนิดเบาหน่อยให้อภัยกัน” ลุงของไอรดาเอ่ยฝากฝังหลานสาวกับอติรุจน์ด้วยความห่วงใย เขาอยากให้ทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน
“ครับ” อติรุจน์รับคำด้วยความเคารพ
“ส่วนป้าก็อยากให้ทั้งสองคนรักกันใหมากๆ จะทำอะไรก็ขอให้นึกถึงวันนี้ที่ทั้งสองคนมีความสุข” ป้าของไอรดาอวยพรด้วยความปรารถนาดี เธออยากให้ทั้งสองจดจำความสุขในวันนี้ไว้เสมอ
“ครับคุณลุงคุณป้า” อติรุจน์รับคำ
“พ่ออยากหนูอัยย์กับติมีหลานให้พ่ออุ้มเร็วๆ ” บิดาของเจ้าบ่าวอวยพร
“แม่ก็ขอให้หนูอัยย์มีความสุขกับชีวิตคู่นะลูก” มารดาของเจ้าบ่าวอวยพรไอรดาด้วยความรักและความเอ็นดู
“ขอบคุณค่ะคุณพ่อ คุณแม่” ไอรดากล่าวขอบคุณมารดาของสามี
“ส่วนพี่ไม่ขออะไรมาก ขอให้รักน้องสาวของพี่ให้มากๆ ก็พอ” ศุภณัฐ พี่ชายของไอรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง แต่แฝงไปด้วยความรักและความห่วงใยที่มีต่อน้องสาว
จากนั้นทุกคนก็ออกไปจากห้องนอน ไอรดารู้สึกประหม่าเล็กน้อยที่อยู่กันตามลำพังกับอติรุจน์ แม้ว่าจะคบกันมานาน แต่ทั้งสองก็ไม่เคยทำมากกว่าการจับมือเลย
อติรุจน์ไม่เคยล่วงเกินเธอสักครั้งเพราะอยากรอให้ถึงวันนี้วันที่ทั้งสองแต่งงานกันอย่างถูกต้อง และนี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ไอรดารู้สึกว่าตัวเองเป็นคนโชคดีที่สุดคนหนึ่ง ที่ได้พบกับผู้ชายที่ให้เกียรติและรักเธอมากขนาดนี้
“เหนื่อยไหมครับ”
“ค่ะ อัยย์ไม่คิดเลยว่าจะเหนื่อยจนแทบหมดแรงแบบนี้ เหนื่อยกว่าขึ้นเวรที่โรงพยาบาลอีกค่ะ พี่ติล่ะคะเหนื่อยไหม”
“ครับ พี่เป็นผู้ชายยังเหนื่อยขนาดนี้ แต่เดี๋ยวนอนพักก็คงหายเหนื่อย”
“พี่ติยังไม่บอกเลยว่าจะพาอัยย์ไปฮันนีมูนที่ไหน”
“พรุ่งนี้เช้าจะบอกครับ รับรองว่าอัยย์ต้องชอบ แต่ตอนนี้พี่ว่าอัยย์ไปอาบน้ำก่อนดีไหมครับ เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ให้พี่ช่วยถอดชุดให้ไหม”
“ไม่เป็นไรค่ะ อัยย์ถอดเองได้”
“ไม่เห็นต้องอายเลยเราแต่งงานกันแล้ว”
“ไม่ได้อายสักหน่อย”
“งั้นหันหลังมานะครับเดี๋ยวพี่รูดซิปให้”
ไอรดาหันหลังให้เขาอย่างว่าง่าย หัวใจเธอเต้นแรงเมื่อชุดถูกรูดลงไปกองอยู่กับพื้น หญิงสาวรีบความผ้าเช็ดตัวที่วางอยู่มาพันรอบกายอย่างรวดเร็ว ทำให้คนที่ยืนอยู่ด้านหลังได้แต่หัวเราะด้วยความเอ็นดู
“เอาล่ะ อัยย์ไปอาบได้แล้ว เดี๋ยวพี่จะออกไปอาบห้องน้ำแขกนะครับจะได้รีบเข้านอนพร้อมกัน”
“ค่ะพี่ติ”
ไอรดาใช้เวลาอาบน้ำสระผมเกือบหนึ่งชั่วโมง หญิงสาวรู้สึกตื่นเต้นกับคืนเข้าหอ จากที่ฟังเพื่อเล่ามานั้นส่วนใหญ่คู่บ่าวสาวจะหลับเป็นตายเพราะเหนื่อยจากงานแต่งมาตั้งแต่เช้ามืด แต่สำหรับเธอนั้น ความเหนื่อยล้าเพียงแค่นี้ถือว่าไม่ได้มากมายอะไรเลย เพราะเธอเคยอยู่เวรแบบไม่ได้พักผ่อนยาวนานถึง 48 ชั่วโมงก็ทำมาแล้ว ความอดทนของเธอจึงสูงกว่าคนทั่วไปมาก
หญิงสาวสวมชุดนอนวาบหวิวสีแดงเลือดหมูที่เพื่อนๆ ให้มาเป็นของขวัญและย้ำนักย้ำหนาว่าให้สวมชุดนี้ในคืนวันแต่งงาน ไอรดามองตัวเองในกระจกบานใหญ่แล้วก็ยิ้มอย่างภูมิใจในรูปร่างที่ดูแลมาอย่างดี
ถึงแม้จะเป็นคนชอบทานอาหารขยะและขนมหวานแต่ก็บังคับให้ตัวเองออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ทำให้ตลอดทั้งเรือนร่างแทบไม่มีไขมันส่วนเกินเลยสักนิดแถมหน้าอกคุณแม่และคุณยายก็ให้มาอย่างล้นเหลือ เธอหมุนตัวช้าๆ สำรวจตัวเองในกระจกอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำด้วยความความตื่นเต้นและความเขินอายกับการทำหน้าที่ภรรยาในคืนแรกของการเข้าหอ
แต่พอออกมาจากห้องน้ำก็ต้องแปลกใจเพราะตอนนี้ห้งนอนว่างเปล่าเจ้าบ่าวของเธอไม่ได้รออยู่อย่างที่คิดไว้
เธอเห็นว่ามันนานเกินไปที่เจ้าบ่าวของเธอจะอยู่ในห้องน้ำ บวกกับตอนนี้ตัวเองก็อยากจะออกไปหาน้ำดื่มสักแก้ว จึงคิดว่าจะไปตามเขาที่ห้องนอนแขกเผื่อว่าเขาจะเผลอหลับอยู่ในห้องนั้น
