บทที่ 47 สายตาที่เชื่อมั่น

ไอรดาตื่นมาในอ้อมกอดของปิญชาน์ซึ่งชายหนุ่มตื่นนอนก่อนเธอนานแล้วแต่ยังไม่ยอมลุกไปไหนเพราะรู้สึกดีที่ตื่นมาแล้วมีคนรักนอนอยู่ข้างๆ

หญิงสาวลืมตาขึ้นแล้วยิ้มทักทายเมื่อเห็นเขากำลังจ้องเธออยู่

“มอร์นิ่งค่ะหมอชาน์

“มอร์นิ่งครับอัยย์ เมื่อคืนสบายไหม”

“ค่ะ อัยย์ไม่ได้นอนกรนหรือนอนดิ้นจนหมอชาน์นอนไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ