บทที่ 6 คืนเข้าหอ  2

เช้าวันใหม่ ไอรดาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนั้นอยู่ในห้องนอนคนเดียว ส่วนที่ว่างข้างกายนั้นไม่มีร่องรอยสักนิดว่าเมื่อคืนเขาไม่กลับมานอนด้วย แต่ในใจลึกๆ เธอกลับรู้สึกโล่งใจที่เขาไม่มานอนร่วมเตียงกับเธอในสภาพที่หัวใจของเธอกำลังแตกสลายเช่นนี้

หญิงสาวไม่ได้รังเกียจเลยที่เขาเป็นชายรักชาย แต่ที่รังเกียจก็เพราะเขาไม่ยอมบอกความจริงตั้งแต่แรก เขายอมให้มีการแต่งงานเกิดขึ้นและให้สถานะแม่หม้ายกับเธอตั้งแต่คืนแรกที่เข้าหอ ความรู้สึกถูกหลอกลวงมันเจ็บปวดเกินกว่าจะให้อภัย

หลังจากอาบน้ำและแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเธอก็ลงมายังชั้นล่างซึ่งตอนนี้อติรุจน์กำลังนั่งอ่านอะไรสักอย่างในไอแพด ด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“อรุณสวัสดิ์ครับน้องอัยย์ หิวหรือยัง” อติรุจน์เอ่ยทักด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นปกติ ราวกับว่าเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ยังค่ะ” ไอรดาตอบสั้นๆ และพยายามเก็บซ่อนความเจ็บปวดไว้ภายใน

“อัยย์ไม่สบายหรือเปล่าดูสีหน้าไม่ดีเลย อย่างนี้เราจะไปฮันนีมูนด้วยกันได้ไหมครับ” อติรุจน์ถามด้วยความห่วงใย แต่ในสายตาของไอรดา มันกลับดูเหมือนการแสดงที่แนบเนียนที่สุด

“พี่ติจะพาอัยย์ไปที่ไหนคะ” ไอรดาถามพร้อมกับมองหน้าเขาไปด้วย ดูท่าทางแล้วอติรุจน์คงไม่รู้ว่าเมื่อคืนเธอรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเขาและพนาแล้ว

“พี่จำได้ว่าอัยย์ชอบกินช็อกโกแลตมากพี่เลยจะอัยย์ไปเบลเยียมครับ” อติรุจน์ตอบด้วยรอยยิ้ม เขาพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด

“ช่างเหมาะเจาะจังเลยนะคะประเทศเบลเยียม อัยย์เหมือนได้ยินว่าประเทศนี้มีกฎหมายรองรับการสมรสของเพศเดียวกันแล้วยังขอบุตรบุญธรรมได้ด้วยนะคะ” ไอรดาพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน สายตาของเธอจ้องมองอติรุจน์อย่างไม่ลดละ เธอต้องการให้เขารู้ว่าเธอรู้ทุกอย่างแล้ว

“เหรอครับ พี่ไม่เคยรู้มาก่อนเลย”

“พอเถอะค่ะพี่ติ อย่าพยายามเลย” ไอรดาบอกเพราะเธอไม่อยากเล่นเกมนี้อีกต่อไปแล้ว

“อัยย์หมายถึงอะไรครับ” อติรุจน์พยายามจะควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติ แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวล

“เรื่องพี่ติกับคุณพนาอัยย์รู้หมดแล้ว” ไอรดาไม่อยากจะอ้อมค้อมอีกต่อไป

“อัยย์....” อติรุจน์หน้าซีดเผือด เขาไม่คิดว่าไอรดาจะรู้ความลับที่เขาพยายามปกปิดมาตลอด

“พี่ติทำแบบนี้กับอัยย์ได้ยังไงคะ พี่ติหลอกให้อัยย์แต่งงานกับพี่ทำไม พี่ทำให้อัยย์เชื่อว่าพี่รักอัยย์และอยากสร้างครอบครัวด้วยกัน” ไอรดาทั้งผิดหวังและเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นน้ำตาของเธอเริ่มไหลรินออกมาอีกครั้ง ความรู้สึกเจ็บปวดมันถาโถมเข้าใส่เธอจนตั้งตัวแทบไม่ทัน

“อัยย์ พี่รักอัยย์นะ แต่ความรักที่มีให้อัยย์มันไม่ใช่แบบที่อัยย์ต้องการ พี่ขอโทษ” อติรุจน์พยายามอธิบาย เขาอยากให้ไอรดาเข้าใจ แต่คำพูดของเขากลับยิ่งทำให้เธอเจ็บปวดมากขึ้น

“ขอโทษแล้วชีวิตอัยย์จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไหมคะ ใครๆ ก็รู้ว่าตอนนี้อัยย์แต่งานแล้ว” เธอถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดเพราะรู้สึกว่าชีวิตของตนเองพังทลายลงแล้ว

“อัยย์ พี่ขอโทษ พี่รู้ว่าเรื่องนี้พี่ผิด แต่ถ้าพี่ไม่แต่งงานกับอัยย์ พ่อกับแม่ก็ต้องให้พี่แต่งกับคนอื่นอยู่ดี” ชายหนุ่มพยายามแก้ตัว เขาไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ

“แล้วทำไมต้องเป็นอัยย์คะ อัยย์ไปทำอะไรพี่ถึงต้องมาทำลายชีวิตอัยย์แบบนี้”

“เพราะอัยย์เป็นคนที่เอาแต่ทำงานพี่เลยสบายใจที่ไม่ต้องทำตัวติดกันเหมือนกับผู้หญิงคนอื่น” อติรุจน์ตอบด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา คำพูดของเขาทำให้ไอรดารู้สึกเหมือนถูกตบหน้าซ้ำอีกครั้ง

“แล้วพี่คิดว่าสถานะแม่หม้ายที่พี่ให้อัยย์มันน่าภูมิใจนักเหรอ มีอย่างที่ไหนแต่งงานได้คืนเดียวอัยย์ก็กลายเป็นแม่หม้ายไปแล้ว” ไอรดาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความขมขื่น เธอรู้สึกอับอายและเจ็บปวดเกินกว่าจะรับไหว

“เราอยู่กันแบบนี้ได้นะอัยย์” เขาเสนอทางออกเพราะไม่อยากให้เรื่องบานปลาย

“พี่พูดตลกดีนะคะ ใครจะไปทนอยู่ได้ อัยย์จะหย่า” หญิงสาวพูดอย่างเด็ดเดี๋ยว เธอตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ทนอยู่กับสถานการณ์แบบนี้อีกต่อไป

“พี่ว่าอัยย์ไม่กล้าหรอก” เขาพูดอย่างมั่นใจเพราะรู้ดีว่าไอรดาไม่กล้าทำอะไรที่ทำให้คุณยายนวลแขเสียใจ

“ทำไมจะไม่กล้าล่ะคะ” เธอถามกลับอย่างท้าทาย

“เพราะถ้าอัยย์หย่าคนที่จะเสียใจก็คือคุณยายนวลแข อัยย์คงไม่รู้ใช่ไหมที่ท่านรีบให้เราแต่งงานกันเพราะท่านไม่ค่อยสบาย”

“พี่ติอย่ามาหลอกอัยย์เลยค่ะ” ไอรดาไม่เชื่อเพราะถ้าคุณยายไม่สบายเอก็น่าจะรู

“ไม่เชื่ออัยย์ลองไปถามลุงนุกับป้าอรดูสิ อัยย์ไม่สงสัยเหรอว่าแค่นครปฐมมาที่นี่นั่งรถไม่ถึงสองชั่วโมงทำไมคุณยายถึงไม่ยอมมา” อติรุจน์ท้าทาย เขาต้องการให้ไอรดาไปพิสูจน์ความจริงด้วยตัวเอง

“เราหย่ากันเงียบๆ ก็ได้นี่คะ” ไอรดาเสนอทางออก เธอไม่อยากให้เรื่องนี้กระทบกระเทือนคุณยายนวลแข

“พี่ว่าเรามาทำข้อตกลงกันหน่อยดีไหม” อติรุจน์พยายามต่อรอง เขาไม่อยากให้ไอรดาหย่าเพราะถ้าเป็นแบบนั้นความลับของเขาก็ต้องมีคนอื่นรู้

“ไม่ค่ะ จนกว่าอัยย์จะแน่ใจว่าที่พี่พูดเป็นเรื่องจริง” ไอรดาตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น เธอต้องการความจริงก่อนที่จะตัดสินใจอะไรลงไป

บทก่อนหน้า
บทถัดไป