บทที่ 107 ลักหลับ

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าคมทันที...หึ เธอแกล้งหลับสินะ ผมมั่นใจว่าคนที่นอนข้างๆ ไม่ได้หลับสนิทเหมือนอย่างที่ผมคิด แสบนักนะ เห็นทีผมต้องทำโทษซะแล้ว โทษฐานที่เย้ายวนทำให้ผมหลงจนโงหัวไม่ขึ้น

ผมไม่รอช้า ล็อกสะโพกมนที่กำลังขยับหนีเข้าหาตัวอีกครั้ง มือแกร่งยกขาเรียวเล็กของเธอขึ้นแล้วพาดมาที่หน้าขาข...