บทที่ 109 (NC) ขออีกที(2)

“ไม่ใช่ตรงนั้นค่ะ แต่...เป็นตรงนี้”  ริมฝีปากอวบอิ่มเอ่ยขึ้นขัดจังหวะ ก่อนจะใช้นิ้วมือเรียวสวยชี้ไปที่ริมฝีปากนั้นเพื่อให้คนตรงหน้าได้ทำความเข้าใจใหม่

ความเสียดายพาดผ่านมาเพียงแค่แว๊บเดียว ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นยิ้มย่องเช่นเดิม ‘เพราะไม่ว่าจะตรงไหนของร่างกายเธอมันก็ไม่สำคัญ ขอแค่เป็นเธอเท่านั้น ผมโอเ...