บทที่ 117 (NC) เร่าร้อนในห้องน้ำลับ

มือหนายังคงประคองร่างบางเอาไว้ไม่ให้ห่างตัว ส่วนสายตาคมก็จับจ้องไปที่ใบหน้าหวานไม่วางตา จนทำให้คนถูกมองรู้สึกเขิน

“จะจ้องอีกนานไหมคะ” ฉันเอ่ยทั้งที่ตัวเองเสหน้ามองไปทางอื่น

“อีกนานเลยแหละ น่าจะตลอดชีวิตเลยด้วย” คำหวานแสนเลี่ยนถูกส่งออกมาจากริมฝีปากหยัก จนทำให้ฉันเสียอาการขึ้นมาทันที

“เลิกจ้องได้แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ