บทที่ 157 มีความหวัง

ฉันที่เริ่มกลับมาลังเลอีกครั้ง แต่ความลังเลนั้นก็ถูกทำลายด้วยเพียงประโยคเดียว...

“อย่าลืมนะจ๊ะ...หนูเรน่า ว่าหนูเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ป้าจะรับเข้าเป็นลูกสะใภ้” แม่ของเขาย้ำคำพูดให้กำลังใจและความหวังกับฉันอีกครั้ง

“ค่ะขอบคุณคุณป้ามากนะคะ เรน่าขออนุญาตวางสายก่อนนะคะ เรน่าจะได้เตรียมตัวไปหาเซฟค่ะ” ฉัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ