บทที่ 178 ธาตุอากาศ(2)

ฉันที่ฉุกคิดขึ้นได้ว่าในที่นี้ไม่ได้มีเพียงแค่ฉันกับเขาเท่านั้น รีบกระตุกมือที่กำลังกอบกุมกันอยู่เพื่อเป็นการส่งสัญญาณให้เขาเอ่ยชวนทุกคนให้ไปกินข้าวด้วยกัน เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องจนกระทั่งคุณเซฟทำลายข้าวของและจนกระทั่งถึงบัดนี้ ก็ยังไม่มีใครได้มีอาหารตกถึงท้องสักคน

เขามองฉันด้วยสายตาอิดออด เพราะตัวเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ