บทที่ 179 รักษาสิ่งที่เหลือเอาไว้

ฉันที่ฝืนยิ้มแห้งตอบกลับไป เพราะไม่รู้ว่าตัวเองคิดมากไปหรือเปล่าที่พอได้ฟังคำตอบของเรน่ากลับรู้สึกว่ามันมีอะไรที่เป็นนัยบางอย่าง เหมือนกับว่าเธอกำลังจะบอกฉัน ว่าเธอคุ้นเคยกับทุกอย่างที่อยู่ที่นี่อยู่แล้ว

แต่เนื่องจากฉันที่ไม่อยากจะใส่ใจอะไรที่มันหยุมหยิมเกินไป และไม่อยากทำลายบรรยากาศบนโต๊ะอาหาร จึง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ