บทที่ 191 ใบหน้าใสซื่อ!!

ดวงตาที่โรยราไปตามอายุและความเสียใจ เริ่มมีน้ำตาใสเอ่อคลอออกมา เธอทำได้เพียงเงยหน้าขึ้นเพื่อทำให้หยาดน้ำตาไหลกลับลงไปที่เดิม

ก่อนที่ความหลังจะพรั่งพรูเข้ามาในโสตประสาทที่ยังมีความทรงจำอัดแน่นอยู่...

เธอนึกย้อนไปอีกครั้ง ถึงเหตุการณ์หลังจากวันนั้น เธอเองก็ตกลงรับอุปการะเนื้อนวล ท่ามกลางความไม่เห็นด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ