บทที่ 201 ยุบหนอพองหนอ

กระทั่ง...เมื่อผมรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เธอโน้มตัวมากระซิบที่ข้างหูเพื่อเรียกให้ผมลุกขึ้นไปอาบน้ำ ไอ้ผมเองก็สะลึมสะลือไม่ทันได้สังเกตหรือเฉลียวใจอะไรเลยสักนิด ได้แต่รีบลุกขึ้นไปอาบน้ำตามที่เธอบอก แม้จะรู้สึกอยากจะนอนต่อเพราะกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเธอโชยเข้าจมูกจนทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลาย

...