บทที่ 209 (NC) นอนเฉย ๆ (ไม่มีจริง)

ตัวฉันที่โยกขึ้นลง จนเต้าทั้งสองกระเด็นกระดอนไปมาตามแรงกระแทก ของโปรดที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า ถึงกับทำให้ริมฝีปากหนาไม่สามารถที่จะทานทนไหว ตรงเข้าดูดงับเข้าไปด้วยความมันเขี้ยว

จ๊วบ จ๊วบๆๆ

พั่บ พั่บ พั่บๆๆๆๆๆ

ความเสียวซ่านที่ถูกปลุกเร้าให้เพิ่มมากยิ่งขึ้น ทำให้ฉันจัดการเร่งจังหวะบดขยี้ท่อนเอ็นแข็งด้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ