บทที่ 247 (NC) ของคนป่วย

ริมฝีปากร้อนค่อย ๆ ผละออกจากความน่าหลงใหล เพื่อย้ายไปยังซอกคอขาวที่เขามักจะได้กลิ่นฟีโรโมนกลิ่นโปรด ที่ไม่ว่าหญิงอื่นใดก็ไม่สามารถจะทำให้เขากระหายที่จะสูดดมได้เท่ากับเธอคนนี้

“อื้ออออ ~~ ฮะ...เฮีย...เดี๋ยวก่อน...ค่ะ...อ๊าาา ~~” เสียงหวานที่ออกมาจากริมฝีปากสวยร้องกระเส่าเพื่อห้ามปราม แต่ทว่า...ร่างก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ