บทที่ 269 สมควรแก่เวลา...

ฉันต้องยอมรับจริง ๆ ว่าหน้าตาอาหารมันน่ากินมาก ๆ ถ้าเทียบกับเมื่อก่อนที่เขาแทบจะทำครัวพังเพียงเพราะอยากทำข้าวต้มให้ฉันกินแต่ ณ เวลานี้ฉันเองแทบจะไม่อยากเชื่อเลยว่านี่น่ะจะเป็นฝีมือเขาจริง ๆ

“นี่เฮียทำเองทั้งหมดเลยเหรอคะ...หรือว่า...แอบสั่งร้านอาหารมาหรือเปล่าคะเนี้ย...” ฉันแซวเขาในขณะที่สายตายังจับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ