บทที่ 280 คนทรยศ(2)

 “หึ...ฟื้นได้ซะทีนะมึง โดนโป๊ะยาสลบไปแค่นิด ๆ หน่อย ๆ ทำเป็นสำออยไม่ได้สติ...ชิ...ดัดจริตจนกูอยากจะตบให้หายหมั่นไส้...!!” น้ำเสียงแสนคุ้นหู แต่คำพูดแสนร้ายกาจ เอ่ยพูดขึ้นมาเพื่อทำลายความเงียบ และเสียงนั้นก็ทำให้ฉันถึงกับต้องรีบหันหน้าไปตามเสียงที่ได้ยิน

เนื้อนวลที่เพิ่งเดินเข้ามาหลังจากที่ใช้ให้ผู...