บทที่ 297 ใส่พานถวาย(2)

หลังจากที่ทดโดนรุมสกรัมจนแน่นิ่งไปแล้ว ฝูงสัตว์นรกทั้งหลายก็ได้ผละออกไปจากร่างของเขา ก่อนที่จะตรงเข้าไปหาเนื้อนวลที่ยังคงนอนหลับไม่ได้สติเพื่อพาเธอออกไปย่ำยีให้หนำใจ

“พวกมึง...เดี๋ยวก่อน!!” ชายสารเลวคนนั้นได้สั่งให้ลูกน้องตัวเองที่กำลังอุ้มเนื้อนวลเดินออกไปให้หยุด คล้ายกับต้องการพูดอะไรบางอย่างกับเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ