บทที่ 303 หนี

ภาพความหวาดกลัวและดูสิ้นหวังของเรน่าทำให้ฉันรู้สึกสงสารเธอจับใจ เพราะถ้าเธอไม่เข้ามาช่วยฉันเธอก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพแบบนี้...

“เรน่านี่เอลิซเอง ไม่เป็นไรนะ ใจเย็น ๆ ก่อน ตั้งสติก่อนนะเรน่า” ฉันที่ทั้งปลอบทั้งกอดพร้อมกับพูดเรียกสติเธอ

“ฮืออออ เอลิซ ฉันกลัว ฮือออ” เรน่าที่เมื่อตั้งสติได้แล้ว และเห็นว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ