บทที่ 307 คนที่รอคอย

ปัง! ปัง! ปัง!

อ๊ากกกกก เอื๊อกกกก

เสียงปืนและเสียงคนร้องด้วยความเจ็บปวด ดังแว่วเข้ามาจนทำให้สถานการณ์ภายในห้องกลับตาลปัตร

“เห้ยยยย พวกมึงใครคนหนึ่งออกไปดูข้างนอกซิวะว่าเกิดอะไรขึ้น” เมฆินทร์ร้องบอกลูกน้องตัวเองด้วยสีหน้าหวาดหวั่น แต่สายตายังคงจับจ้องมาที่ฉันอย่างไม่วางตา

และไม่ทันที่ลูกน้องของเม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ