บทที่ 328 ความหวังพังทลาย(2)

“มึงนี่หลายรอบล่ะน่ะ เดี๋ยวพ่อก็จับฆ่าหมกป่าซะหรอก” ผมที่ตอนนี้อารมณ์ดีพอที่จะเอ่ยปากต่อปากต่อคำกับไอ้หมาปากมอมมาคินทร์ได้แล้ว ดังนั้นผมจึงไม่รอให้มันแขวะผมอยู่แต่ฝ่ายเดียวแล้ว

และมันก็ทำตัวน่าหมั่นไส้ เพราะหลังจากที่ผมพูดจบ มันก็ทำทีเป็นกลัวเข้าไปซบที่แขนไอ้เรน่า...ชิ...หมั่นไส้โว้ยยยย รอกูเจอเมีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ