บทที่ 337 ทรมานด้วยกัน

สิ้นคำบอกเล่าของเมฆินทร์ ถึงกับทำให้ทั้งมาคินทร์และคนที่อยู่ตรงนั้น ต่างอึ้งไปตาม ๆ กัน

“หึ...เป็นไงล่ะไอ้มาคินทร์ทีนี้มึงรู้แล้วหรือยัง ว่าทำไมกูถึงรู้สึกขยะแขยงที่มึงต้องมาใช้นามสกุลร่วมกับกู ทั้ง ๆ ที่มึงไม่มีสายเลือดของตระกูลวงศ์เวชรุ่งเรืองเลยสักนิด” แววตาร้ายแต่แฝงได้ด้วยความเจ็บปวดของเมฆินทร...