บทที่ 346 ในฐานะพี่ชาย(2)

“อึก...มะ...มึงอย่าลืมคำพูดของตัวเองล่ะ ระ...เรื่องที่จะออกจากตระกูลกู...เอือกกก ~~” คำพูดที่ดูเหมือนจะออกมาอย่างยากลำบากขึ้นทุกทีของเมฆินทร์ ทำให้ดวงตาของผมเริ่มร้อนผ่าวและสั่นไหว

“มึงอย่าเพิ่งพูดแพล่มคิดอะไรมาก...ความดันมันจะทำให้เลือดของมึงยิ่งไม่หยุดไหล” ผมพูดเพื่อตัดความหงุดหงิดใจ ที่แม้ว่ายัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ