บทที่ 384 น้อยใจ

“โธ่...เมียจ๋าาาา ผัวขอโทษ ผัวผิดไปแล้ว อภัยให้ผัวเถอะนะค้าบบบบ” เขาที่ทำเสียงออดอ้อนแนบใบหน้าเข้าถูไถกับต้นแขนนวลของฉัน ท่าทางที่เขาทำมันทำให้ฉันรู้สึกตลกและเอ็นดูในเวลาเดียวกัน จนฉันที่ถึงแม้จะยังน้อยใจเขาอยู่แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะอมยิ้ม

“ขอโทษแล้วรู้หรอค่ะว่าผิดเรื่องอะไร อย่ามาขอโทษแบบขอไปทีนะคะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ