บทที่ 44 บทที่ 12 ปล่อยมือ 25%

ต้องตาขับรถมาส่งเพื่อนถึงหน้าคอนโดฯ ตอนแรกเธอทำท่าจะ

ลงจากรถเพื่อพยุงเพื่อนขึ้นไปบนห้องพัก แต่แก้วกานดาก็ยืนยันหนักแน่นว่าเดินเองไหว ต้องตาแปลกใจไม่น้อยเพราะสังเกตจากสีหน้าและแววตาของเพื่อนแล้วดูเหมือนไม่ใช่อาการของคนที่ปวดประจำเดือน แต่เหมือนคนกำลังเศร้าสะเทือนใจอย่างหนักมากกว่า

“แน่ใจนะแก้วว่า...