บทที่ 54 54

54

คราวนี้น้ำเสียงสดใสก่อนหน้าเปลี่ยนเป็นเจือแววเศร้าทันที จนคนฟังรู้สึกสงสาร ไม่สงสัยเลยว่าคนมีปมทั้งสองคนเหตุใดถึงได้รักกันนักหนา แต่ก็พูดเสียงกลั้วหัวเราะออกไปว่า

“คนพูดล้อก็ช่างไม่เข็ดเลยนะครับ ชักอยากจะเห็นหน้าแล้วสิว่าทำไมถึงปากเสียนัก”

“ถ้าคุณกายเจอกับสุนทรตอนนี้คงจะขำมากกว่าค่ะ เพราะเวลาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ