บทที่ 45 CHAPTER 44 งั้นมึงก็ไปตายเลย

CHAPTER 44 งั้นมึงก็ไปตายเลย

"อ้าปาก กินข้าว เมื่อก่อนชอบให้ฉันป้อนนี่หรืออยากจะนั่งบนตักด้วย ก็ได้นะ.." ตบหน้าขาตัวเองมองคนด้านข้างที่มีสีหน้าไม่พอใจไม่ต่างจากพ่อและแม่ เขาส่งสายตาให้เธออ้าปากกินข้าวหากไม่กิน..

งับ! 

"เก่งมาก! ต้องให้ขู่อยู่เรื่อย.." กระตุกยิ้มมุมปากหันมองไอ้เฮลที่มองเขาไม่ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ