บทที่ 5 CHAPTER 4 ใครจะมาให้กอดอย่างเดียว? Mini Nc
CHAPTER 4 ใครจะมาให้กอดอย่างเดียว? Mini Nc
ห้องนอนน้ำเอม
เขายืนชั่งใจอยู่หน้าห้องนานนับนาที พยายามข่มความต้องการของตัวเองให้อยู่ในระดับกลาง ๆ ไม่ให้มากจนเผลอไปจับนู่นนี่เหมือนอย่างเคย
ในความโชคดีคือเอมไม่ได้นอนบนเตียง แต่ความโชคร้ายคือเธอนุ่งผ้าขนหนูตัวบางเดินออกจากห้องน้ำมองหน้าเขางุนงง
"กลับมาแล้วหรอคะ" คว้าผ้าผืนเล็กมาเช็ดปลายผมมองเฮียที่กำลังปลดกระดุมเสื้อ
"..."
"รอเอมแป๊บหนึ่งนะคะ ขอแต่งตัวก่อน"
"แน่ใจ ?" เค้นเสียงลอดไรฟันถามออกไป คำว่าแต่งตัวของเธอคือแต่งเข้านอนหรือแต่งมายั่วกัน
"เอมก็ง่วงแล้วเหมือนกัน"
"..." อืม..ง่วงก็ง่วง เขาโยนเสื้อไปยังตะกร้าผ้าของเธอทิ้งตัวนั่งปลายเตียงล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความตอบสาว ๆ
"เมามากไหมคะ"
"ไม่.."
"ขอแขนหน่อยสิคะ.." นั่งท่าผีเสื้อเท้าเตียงมองใบหน้าหล่อของพี่ชายไม่แท้ที่เธอเผลอหลงรักนับครั้งไม่ถ้วน
"เสื้อในไม่ใส่" ใช้มือที่ว่างบีบขยำหน้าอกขนาดใหญ่หยอกล้อ ก่อนจะยื่นแขนข้างนั้นเหยียดยาวให้เธอนอนหนุน โดยไม่ได้ละสายตาจากหน้าอกคู่นั้นเลย
"กว่าจะกลับมานอนบ้านได้นะคะ"
"นอนตั้งแต่เด็กจนโต นอนอะไรนักหนา ?"
"แล้วทำไมต้องไม่นอนที่บ้านล่ะคะ ไปนอนที่อื่นทำไม บ้านหลังนี้ก็เป็นบ้านของเฮียไม่ใช่ของคนอื่น"
"ทำอะไรไม่สะดวก" ตอบเสียงเรียบรั้งเธอให้เข้ามานอนในอ้อมแขน พิมพ์ตอบข้อความต่อหน้าตาเฉย ใจหนึ่งก็อยากให้เธอรู้เห็นตัดใจจากเขาซะ
ไม่อย่างนั้นความสัมพันธ์ระหว่างเราอาจเลยเถิด แน่นอนว่าเขาไม่สามารถหยุดอยู่ที่เธอได้ เขาไม่สามารถเปลี่ยนตัวเองให้ใครได้จริง ๆ
"เฮียมีคอนโดหรอ"
"มี"
"ก็ไปมีอะไรกันที่คอนโดถูกไหมคะ"
"ที่ไหนก็ได้ถ้าอยากมี"
"ร้ายกาจ!" ฟาดแผงอกแน่นไปหนึ่งครั้งด้วยความมันเขี้ยว เธอรู้ว่าเขาต้องการไม่อย่างนั้นคงไม่ออกไปดื่มและกลับมาพร้อมรอยตามร่างกายแบบนี้
น้ำเอมนอนหนุนแขนหันหลังให้เจ้าของแขน นอนเล่นโซเชียลเพื่อเบี่ยงเบนความรู้สึกจุกในอก ไม่ให้ชวนพี่ชายทะเลาะ
"ไหนบอกง่วง" พูดพลางเอื้อมไปปิดไฟเหลือเพียงไฟสลัว ไม่วายหยิบโทรศัพท์เธอปิดหน้าจอและโยนไปไกล ๆ ให้ห่างจากมือ
"นอนแล้วก็ได้ค่ะ ฝันดีนะคะ" ประคองใบหน้าหล่อขยับตัวขึ้นไปกดจูบปากหยักแผ่วเบาค้างเอาไว้จนได้กลิ่นบุหรี่ผสมแอลกอฮอล์อ่อน ๆ
"ฝันดี" ลูบหัวเกลี่ยปรอยผมไปทัดหลังหูหอมขมับบางสองสามครั้ง
มือหนาสอดเข้าไปใต้สาบเสื้อวางทาบหน้าอกขนาดใหญ่หนึ่งข้างเพื่อกอบกุมเอาไว้อย่างที่ชอบทำกับเธอ..
ตกดึก..
ไซฟีนด์ขยับตัวชะเง้อมองน้ำเอมดูว่าหลับไปแล้วให้แน่ใจ ก่อนจะดึงแขนตัวเองออกบีบ ๆ นวด ๆ ขบกรามแน่นชี้หน้าคาดโทษคนนอนหลับ
เขาถลกเสื้อของเธอให้ขึ้นไปกองบนเนินอก ตาคมมองหน้าอกคู่นั้นด้วยความสับสน ระหว่าง..ผิด ชอบ ชั่วดี
สองมือวางทาบทับหน้าอกอวบบีบเฟ้นเอาแต่ใจไม่กล้าละสายตาจากดวงหน้าสวย ถึงแม้รู้ว่าเธอไม่โวยวายแต่ก็ไม่อยากให้เธอเต็มใจเหมือนกัน..ยิ่งเอมสมยอมเขาก็ยิ่งอยากทำ ทั้งที่มันผิด
ร่างเล็กขยับตัวนอนหงายเพื่อให้อีกคนทำอะไรสะดวก ทั้งที่ตัวเองรู้สึกง่วงงัวเงียมากเกินกว่าจะลุกขึ้นมาตีมือ
จุกเม็ดเล็กสีชมพูอ่อนแข็งเป็นไตเมื่อก้านนิ้วลูบไล้ผ่านไปมาสลับสะกิดส่วนหัวทำให้แขนเรียวยกขึ้นมาปัดออก ทำเอาคนด้านบนยิ้มกริ่ม
ปลายลิ้นสากตวัดเลียหัวนมเม็ดเล็กแผ่วเบา ก่อนจะครอบและดูดดุนในโพรงปากคล้ายว่าต้องการปลุก สีหน้าทรมานของเอมทำให้เขาอยากทำต่อ
"เฮีย ~ เอมง่วง" เสียงงัวเงียดังขึ้น พยายามดันใบหน้าหล่อออก ถ้าเฮียทำก่อนนอนเธอคงรู้สึกดีแต่ไม่ใช่ เธอหลับไปแล้วและง่วงมากจนไม่อยากให้เขาวุ่นวายกับร่างกาย
"นอนเฉย ๆ" ไม่พูดเปล่าบีบเฟ้นอีกข้างแรงขึ้น ตวัดปลายลิ้นเลียแรงขึ้นมองเธอที่พยายามหันหนีด้วยรอยยิ้มมุมปาก
"เฮียย!" ทันทีที่เป็นอิสระ น้ำเอมลุกขึ้นนั่งปัดผมให้ไปอยู่ด้านหลังมองเฮียด้วยสายตาหงุดหงิด
"อยากให้มานอนด้วยไม่ใช่หรือไง"
"เอมก็แค่อยากกอด"
"ใครจะมาให้กอดอย่างเดียว ?"
"เฮียฟีนด์ เอมง่วงแล้วพรุ่งนี้มีเรียนเช้า" ดันมือเขาที่ซุกซนสอดเข้ามาบีบขยำหน้าอกเธออย่างไม่สะทกสะท้าน
"ง่วงก็นอน เดี๋ยวทำเอง"
"แต่เฮียทำเอมรู้สึก"
"งั้นก็ตื่น อย่างอแง"
"เอมงอแง"
"ฉันไม่ใจดีกับเธอขนาดนั้นเอม" ปลดกระดุมกางเกงควักท่อนเนื้อออกมาสาวชักรูด ขึ้นลง
"เอมยอมจนเฮียเสร็จนะคะ"
"แล้วเธอไม่อยากเสร็จ ?"
"เอมง่วงค่ะ" ตอบกลับพลางขยับตัวล้มลงนอน
"ฉันไม่เชื่อ..เธอจะง่วงมากกว่าเสียวได้ยังไง"
