บทที่ 18 Warm Love Under the Rain

พริมาเงยหน้ามองไมค์ หยาดน้ำตาใสไหลอาบแก้มช้าๆ ราวกับสายฝนที่เพิ่งซาลง ทว่า...ในดวงตาคู่นั้นกลับฉายแววของความรู้สึกมากมายที่เอ่อล้นออกมา ทั้งความหวาดกลัวที่ยังไม่จางหาย ความโล่งใจที่ได้รับการช่วยเหลือ และความรู้สึกอื่นบางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ เมื่อได้สบตากับเขาอีกครั้ง

“ขอบคุณนะคะ ไมค์!...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ