บทที่ 25 สิ้นเยื่อขาดใย

หลังจากที่แซนดี้จำต้องล่าถอยออกจากห้องไป ภาสกรก็ร้อนรนคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดหาหญิงสาวที่ตนเองเฝ้าคิดถึง ความหวังเล็กๆ ที่จะได้รับการให้อภัยและได้พูดคุยปรับความเข้าใจกับพริมา ยังคงส่องแสงริบหรี่อยู่ในอก ราวกับเปลวเทียนที่รอคอยลมแห่งความเมตตา แต่แล้วเสียงรอสายก็ได้สิ้นสุดไป

ภาสกรยังคงจมอยู่ในภวัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ