บทที่ 100 บทที่ 100

"อื้อ... แอชตัน..."

เสียงหวานที่ครางเรียกชื่อเขาอย่างขาดช่วง เป็นดั่งเชื้อเพลิงชั้นดีที่โหมกระหน่ำความปรารถนาในกายของเขาให้ลุกโชน

แอชตันเลื่อนมือต่ำลงไปตามหน้าท้องแบนราบ นิ้วมือเรียวยาวแทรกผ่านเข้าไปยังรอยแยกของกลีบกุหลาบที่ซ่อนอยู่ใต้ต้นขาเนียนละเอียด สัมผัสได้ถึงความชุ่มชื้นอันอบอุ่นที่หลั่งรินอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ