บทที่ 106 บทที่ 106

สายสนทนาถูกตัดไปในทันที

ติ๊ด...

หน้าจอโทรศัพท์ดับวูบลง ก่อนจะสว่างขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ส่งเข้ามา มันคือภาพถ่ายของสมยศที่มีรอยฟกช้ำตามใบหน้า และพิกัดแผนที่ของโกดังร้างแถบชานเมืองที่ห่างไกลออกไปเกือบสามสิบกิโลเมตร

เซลีนทิ้งตัวพิงพนักโซฟาอย่างหมดแรง สองมือยกขึ้นกุมขมับที่เริ่มเต้นตุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ