บทที่ 113 บทที่ 113

เซลีนไม่สนใจเสียงกรีดร้องนั้น เธอรีบก้าวตรงไปยังประตูเหล็กม้วนหน้าทางเข้า สัญชาตญาณเอาตัวรอดกรีดร้องสั่งให้เธอต้องวิ่งหนีออกไปจากนรกแห่งนี้ให้เร็วที่สุด

ทว่าเพียงแค่เธอก้าวขาออกไปได้ไม่ถึงห้าก้าว...

แปะ... แปะ... แปะ...

เสียงปรบมือที่ดังเป็นจังหวะเชื่องช้า หนักแน่น และเยือกเย็น ดังก้องสะท้อนมาจาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ