บทที่ 116 บทที่ 116

เขาจำได้ว่าก่อนที่เขาจะออกจากห้องไป เธอมีอาการปวดหัวไมเกรนจนหน้าซีดเผือด

มือหนาปลดกระดุมเสื้อสูททักซิโด้ตัวนอกออก พาดไว้บนท่อนแขนข้างหนึ่ง ท่าทางของเขาดูผ่อนคลายกว่าทุกวัน แววตาสีดำสนิททอดมองไปยังประตูห้องนั่งเล่นที่ปิดสนิท นึกถึงรอยยิ้มหวานและสัมผัสอบอุ่นที่เธอเพิ่งมอบให้เขาเมื่อคืนวาน

ทว่าทันทีท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ