บทที่ 133 บทที่ 132

ชายหนุ่มคนสนิทไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เขาเงียบไปหลายวินาที ดวงตาคู่คมทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองดูกลุ่มเมฆสีเทาทะมึนที่เริ่มตั้งเค้าบดบังแสงแดดยามสาย บรรยากาศภายนอกเริ่มมืดครึ้มและส่งกลิ่นอายของสายฝนที่กำลังจะเทกระหน่ำลงมาในไม่ช้า

ความเงียบที่น่าอึดอัดเข้าแทนที่บทสนทนาอีกครั้ง

เซลีนสังเ...