บทที่ 25 บทที่ 25

ฝ่ามือเล็กๆ ของเธอทาบลงบนเนื้อผ้าสูทสีดำ ออกแรงบีบกระชับเบาๆ

แอชตันชะงักฝีเท้ากึก ร่างกายที่ตึงเครียดและพร้อมพุ่งชนหยุดนิ่งในทันที

เขาก้มลงมองมือที่เกาะกุมแขนของเขาอยู่ ก่อนจะตวัดสายตาที่วาวโรจน์ด้วยไฟโทสะกลับมามองหน้าเธอ

เซลีนไม่หลบตา เธอสบตากับเขานิ่งๆ ไม่มีคำพูดอ้อนวอน ไม่มีคำขอร้องให้ปล่อยคนผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ