บทที่ 47 บทที่ 47

"แต่ตอนนี้หนูสบายใจแล้วค่ะ" มาย่าเงยหน้าขึ้นมองแอชตันอีกครั้ง รอยยิ้มกลับมาประดับบนใบหน้าซีดเซียว "เพราะหนูรู้ว่ามีพี่แอชตันคอยดูแลพี่เซลีนอยู่ พี่เซลีนดูไม่เครียดเหมือนเมื่อก่อนแล้ว"

คำพูดนั้นทำให้แอชตันรู้สึกกระตุกในอก เขาไม่ใช่คนดี เขาคือคนที่ดึงเธอเข้ามาเสี่ยงอันตรายในโลกมาเฟีย แต่ในสายตาของเด็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ