บทที่ 50 บทที่ 50

"กัดมันไว้" แอชตันสั่งเสียงต่ำ สมยศจำใจต้องกัดปึกเงินในปากแน่น น้ำลายไหลย้อยลงมาเปรอะเปื้อนธนบัตร เป็นภาพที่ดูน่าสมเพชและน่าขยะแขยงที่สุด

แอชตันลดปืนลง เลื่อนปลายกระบอกปืนไปเคาะเบาๆ ที่หน้าผากของคนคุกเข่าเป็นจังหวะเชื่องช้า

"นี่คือค่าทำขวัญสำหรับครั้งสุดท้ายที่มึงจะโผล่หน้ามาให้เซลีนหรือมาย่าเห็น"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ