บทที่ 66 บทที่ 66

แสงแดดยามบ่ายคล้อยสาดส่องผ่านกระจกบานกว้าง ทาบทับลงบนพื้นพรมสีเทาเข้มภายในห้องนั่งเล่นของเพนต์เฮาส์ อุณหภูมิจากเครื่องปรับอากาศทำงานอย่างสม่ำเสมอ แทรกลงบนผิวหนังจนรู้สึกถึงความเย็นเยียบ

แอชตันลืมตาขึ้นช้าๆ

ไม่มีอาการปวดร้าวบีบรัดที่ขมับ ไม่มีเสียงรบกวนในโสตประสาท สมองของเขาปลอดโปร่งและแจ่มชัดในแบบ...