บทที่ 82 บทที่ 82

แอชตันเดินเข้ามาในครัว เขาสวมเพียงกางเกงสแล็กสีดำตัวเดิม แผงอกเปลือยเปล่ายังคงมีรอยข่วนบางๆ จากเล็บของเธอเมื่อคืนนี้ แต่เขากลับเดินอย่างไม่สะทกสะท้าน มือหนาเอื้อมผ่านไหล่เธอไปดึงโถกาแฟออกจากมือเธออย่างง่ายดาย

"ตกใจพวกข้างนอกหรือไง" เขาถามพลางเทเมล็ดกาแฟลงในช่องบดด้วยตัวเอง

"นี่มันมากเกินไปแล้ว" เซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ