บทที่ 89 บทที่ 89

ทว่าเพียงแค่ความสงบเริ่มทำงานได้ไม่นาน ความต้องการที่ลึกซึ้งกว่าเดิมก็เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของมาเฟียหนุ่ม

แอชตันลืมตาขึ้นช้าๆ ท่อนแขนแข็งแรงที่วางอยู่บนพนักโซฟาขยับเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว มือหนาเอื้อมไปคว้าเอวคอดของเซลีนไว้แน่น ก่อนจะออกแรงดึงร่างบางให้ก้าวข้ามพนักพิงโซฟาลงมา

"ว้าย... แอชตัน!"

เซลีน...