บทที่ 94 บทที่ 94

เซลีนเม้มปากแน่น ความเย็นชาในน้ำเสียงของเขาไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกชนะ แต่มันกลับทิ้งความเจ็บแปลบไว้ในอกอย่างอธิบายไม่ถูก เธอรู้ดีว่าเขารู้สึกอย่างไร และเขาก็คงรู้ว่าเธอรู้สึกอย่างไร แต่ช่องว่างระหว่างโลกสีขาวของเธอกับโลกสีดำของเขามันกว้างเกินกว่าจะประสานกันได้ด้วยคำว่า 'หวังดี'

"ฉันขอตัวค่ะ"

เธอพูดสั...