บทที่ 57 ไม่เคยสำนึก

บรรยากาศภายในลิฟต์ตกอยู่ในความเงียบงัน คารอสหน้าชาพูดไม่ออกเมื่อหญิงสาวพูดประโยคเจ็บแสบใส่หน้าจัง ๆ คารอสมองจีน่าด้วยความนิ่งอึ้งไม่คิดว่าเด็กที่มารยาทเป็นเลิศอย่างเธอจะพูดแดกดันคนอื่นเป็น นานนับนาทีกว่าคารอสจะตั้งสติได้

“หึ” เขามองเสี้ยวหน้าของจีน่าด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ “อวดดี” ประโยคนั้นคีร่...