บทที่ 12 ไอติมรสโปรด (2)

ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัวเพราะตั้งแต่เกิดมาเขาไม่ค่อยง้อใครสักเท่าไร ยิ่งเป็นผู้หญิงที่ชื่อเฌอเอมแล้วยิ่งไม่เคยง้อเลยแม้แต่ครั้งเดียว

“จอดข้างหน้าก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเอมเดินเท้าต่อเข้าบริษัทเอง”

เฌอเอมชี้ไปยังป้ายรถเมล์ด้านหน้าซึ่งอยู่ห่างจากบริษัทไม่ไกล เดินต่อไม่ถึงห้านาทีก็ถึง ที่เธอบอกแบบนี้ก็เพราะว่าเขาเป...