บทที่ 20 เสียงดังคือฝันร้าย(2)

“พิมมาถึงตั้งแต่เมื่อไร” ภูภัทรแกะมือที่แกะตัวเองออกเพราะไม่อยากให้หญิงสาวโดนคนอื่นมองไม่ดี

“มาได้สักพักแล้วค่ะ” เธอตอบเขาแต่ก็หันหน้าไปยิ้มบาง ๆ ให้กับผู้บริหารที่ยืนอยู่ด้วย แล้วก็หันไปยกยิ้มให้กับเฌอเอมราวกับเยาะเย้ย

เธอรู้มาว่าคนทั้งบริษัทไม่มีใครรู้เสียด้วยซ้ำว่าภูภัทรแต่งงานแล้ว นั่นก็หมายความ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ